به او گفتند : تو را به سبب دشمنى با پدرت و رفتارى كه در بدر و حنين با بزرگان ما داشت ، مىكشيم . شاه رو به وزير كرد و گفت : آيا كشندگان حضرت امام حسين عليه السلام چنين گفته‌اند ؟ ! وزير گفت : مورّخان نوشته‌اند كه به حسين عليه السلام چنين گفته‌اند . شاه به عبّاسى گفت : چه پاسخى در مورد « خالد » دارى ؟ عبّاسى گفت : « ابوبكر » مصلحت را در اين كار ديد . علوى با تعجّب فرمود : سبحان اللَّه ؛ چه مصلحتى موجب شده بود « خالد » كسانى را كه بىگناه بودند بكشد و با زنان‌شان زنا كند و آن‌گاه بدون اجراى حدّ و مجازات رهايش كنند و فرماندهى سپاه را نيز دوباره به او بسپارند و « ابوبكر » در موردش بگويد : شمشيرى است كه خدا او را بيرون آورده است ؟ آيا شمشير خداوند ، كافران را مىكشد يا مسلمانان را ؟ ! آيا شمشير خداوند به حفاظت از آبرو و ناموس مسلمانان مىپردازد يا با زنان مسلمان زنا مىكند ؟ عبّاسى گفت : باشد ، اى علوى ؛ ابابكر اشتباه كرد ولى پرواضح است كه « عمر » كارهاى او را تدارك مىكرد .